Hadithet e ngjashme me hadithin 1287

Ibn Abasi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se edhe Omeri thoshte diçka të ngjashme (me hadithin paraprak). Pastaj tregoi: “U kthyem prej Mekës me Omerin, derisa arritëm në Bejda. Aty hasëm një karvan me njerëz nën hijen e një peme, e ai më tha: “Shko shiko cilët janë ata në këtë karvan?” Kur shikova, e pashë Suhejbin, andaj i tregova. Ai më tha: “Thirrma atë.” U ktheva te Suhejbi dhe i thashë: “Nisu dhe shko te prijësi i besimtarëve.” (Pas një kohe) kur Omeri u plagos, Suhejbi shkoi tek ai dhe, duke qarë, thoshte: “Ah, vëllai dhe shoku im i gjorë!” Në atë rast Omeri i tha: “O Suhejb, po qan për mua, ndërkohë i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: “I vdekuri dënohet për shkak të disa të qarave që i bën familja e vet për të.”

Abdani na ka thënë: Më ka rrëfyer babai im, e ky nga Shuëbe, e ky nga Katadja, e ky nga Seid ibn Musejebi, e ky nga Ibn Omeri se babai i tij Omeri (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se Pejgamberi ﷺ ka thënë: “I vdekuri dënohet në varrin e tij për shkak të vajtimit që bëhet për të.”

Transmetimin e Abdanit e ka fuqizuar Abdulalai, e këtij i ka treguar Jezid ibn Zureji, e këtij i ka treguar Seidi, e këtij i ka treguar Katadja. Ndërsa, Ademi e transmeton nga Shuëbe: “I vdekuri dënohet (në varrin e tij) për shkak të të qarit që e bën i gjalli për të.”

Ismail ibn Halili na ka thënë: Na ka treguar Ali ibn Mus'hiri, e këtij i ka treguar Ebu Is'hak Shejbaniu, e ky nga Ebu Burde, se babai i tij Ebu Musai (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Kur u plagos Omeri, Suhejbi thoshte: “Ah, vëllai im i gjorë!” Në atë rast Omeri ia ktheu: “A nuk e di se Pejgamberi ﷺ ka thënë: “I vdekuri dënohet për shkak të të qarave të të gjallit.”