Hadithet e ngjashme me hadithin 1218

Abdullah ibn Mesleme na ka thënë: Na ka treguar Abdulaziz ibn Ebu Hazimi, e ky nga babai i tij se Sehli (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Pejgamberi ﷺ shkoi te fisi i Benu Amër ibn Aufit për t'i pajtuar mes vete, e në atë rast hyri koha e namazit. Bilali vajti tek Ebu Bekri dhe i tha:

- Pejgamberi ﷺ është i zënë, a po u prin njerëzve në namaz?

- Po, meqë po e kërkoni këtë, - iu përgjigj Ebu Bekri.

Bilali e thirri ikametin, e në atë rast Ebu Bekri doli përpara dhe u fal. Pejgamberi ﷺ erdhi dhe, duke çarë safat përmes, arriti në të parin. Njerëzit filluan ta lajmërojnë Ebu Bekrin, duke u rënë shuplakave, por ai nuk shpërqendrohej prej namazit. Kur u ranë më tepër shuplakave, shikoi dhe e pa Pejgamberin ﷺ. Pejgamberi ﷺ i bëri me shenjë për të qëndruar aty ku ishte. Ebu Bekri i ngriti duart, e falënderoi Allahun dhe u tërhoq mbrapa, derisa u rreshtua në saf. Pejgamberi ﷺ kaloi përpara dhe ua fali namazin.”

Abdullah ibn Jusufi na ka thënë: Na ka rrëfyer Maliku, e ky nga Ebu Hazim ibn Dinari se Sehël ibn Sad Saidiu (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se i Dërguari i Allahut ﷺ shkoi te fisi i Amër ibn Aufit për t'i pajtuar mes vete. Në anën tjetër, kur u afrua koha e namazit, muezini i vajti Ebu Bekrit dhe e pyeti:

- A të thërras ikametin e ti t'ua falësh njerëzve namazin?

- Po, - tha Ebu Bekri.

Duke qenë në namaz, erdhi i Dërguari i Allahut ﷺ dhe kaloi nëpërmjet safave, derisa arriti në të parin. Njerëzit filluan ta lajmëronin Ebu Bekrin, duke u rënë shuplakave, por ai nuk shpërqendrohej prej namazit. Kur u ranë më tepër shuplakave, shikoi dhe e pa të Dërguarin e Allahut ﷺ. I Dërguari i Allahut ﷺ ia bëri me shenjë për të qëndruar aty ku ishte. Ebu Bekri i çoi duart dhe e falënderoi Allahun për atë që i Dërguari i Allahut ﷺ e urdhëroi, pastaj u tërhoq mbrapa, derisa u rreshtua në saf. I Dërguari i Allahut ﷺ kaloi përpara dhe, pasi ua fali namazin, tha:

- “O Ebu Bekër! Çfarë të pengoi të rrije aty ku ishe pasi të urdhërova?”

- Nuk i takon të birit të Ebu Kuhafës t'i prijë Pejgamberit ﷺ në namaz, - tha Ebu Bekri.

Pastaj i Dërguari i Allahut ﷺ tha:

- “Ç'është puna juaj që u bini shuplakave ashtu? Nëse dikush dyshon diçka në namaz (të imamit), le të thotë “subhanallah”, sepse ashtu tërheq vëmendjen. Ndërkaq, rrahja e shuplakave është për gratë.”

Jahjai na ka thënë: Na ka rrëfyer Vekiu, e ky nga Sufjani, e ky nga Ebu Hazimi se Sehël ibn Sadi (Allahu qoftë i kënaqur me të!) transmeton se Pejgamberi ﷺ ka thënë: “Tesbihu është për burrat, kurse rënia e shuplakave është për gratë.”

Kutejbe ibn Seidi na ka thënë: Na ka treguar Jakub ibn Abdurrahmani, e ky nga Ebu Hazimi se Sehël ibn Sad Saidiu (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon se i Dërguari i Allahut ﷺ dëgjoi se në fisin e Amër ibn Aufit kishte mosmarrëveshje. Pejgamberi ﷺ shkoi me disa shokë që t'i pajtojë mes vete dhe u vonua derisa hyri koha e namazit. Kështu, Bilali shkoi tek Ebu Bekri dhe i tha: “O Ebu Bekër, koha e namazit ka hyrë, ndërkohë Pejgamberi ﷺ u vonua, a po ua fal njerëzve namazin?”

- Po, nëse dëshiron, - tha Ebu Bekri.

Bilali e thirri ikametin, e në atë rast Ebu Bekri doli para njerëzve dhe mori tekbirin. Ndërkohë, Pejgamberi ﷺ erdhi dhe kaloi nëpërmjet safave, derisa arriti në saf (të parë). Njerëzit filluan t'u binin shuplakave, por Ebu Bekri nuk shpërqendrohej nga namazi i tij. Kur e tepruan (së rëni shuplakave), ai shikoi dhe e pa Pejgamberin ﷺ. I Dërguari i Allahut ﷺ i bëri me shenjë, duke e urdhëruar që të vazhdonte namazin. Por, Ebu Bekri i ngriti duart, e falënderoi Allahun dhe u tërhoq mbrapa, derisa u rreshtua në saf, kurse i Dërguari i Allahut ﷺ kaloi përpara dhe ua fali njerëzve namazin. Pasi e kreu, u kthye nga njerëzit dhe tha: “O ju njerëz! Ç'është puna juaj që u rënkeni shuplakave kur ju shqetësuaka diçka në namaz? Rrahja e shuplakave është për gratë. E, nëse dikujt i ndodh diçka e rëndësishme në namaz, le të thotë “subhanallah”, sepse çdokush që dëgjon tek thuhet “subhanallah”, kthehet. O Ebu Bekër, çfarë të pengoi që të vazhdoje namazin pasi bëra me shenjë?”

- Nuk i takon të birit të Ebu Kuhafës t'i prijë të Dërguarit të Allahut ﷺ në namaz, - iu përgjigj ai.

Kutejbe na ka thënë: Na ka treguar Abdulaziz ibn Ebu Hazimi se Sehël ibn Sad Saidiu (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Disa e njoftuan të Dërguarin e Allahut ﷺ se kishte plasur një zënkë në fisin e Amër ibn Aufit (i cili banonte) në Kuba, andaj shkoi me disa sahabë për t'i pajtuar mes vete. U vonua, saqë u afrua koha e namazit, andaj Bilali shkoi tek Ebu Bekri dhe i tha:

- O Ebu Bekër, i Dërguari i Allahut ﷺ u vonua, ndërkohë ka hyrë koha e namazit. A po ua fal njerëzve namazin?

- Po, nëse dëshiron, - tha Ebu Bekri.

Bilali e thirri ikametin ndërsa Ebu Bekri doli para njerëzve dhe mori tekbirin. Atëherë vajti i Dërguari i Allahut ﷺ duke i çarë safat përmes, derisa arriti në të parin. Njerëzit filluan ta lajmëronin Ebu Bekrin duke u rënë shuplakave, por ai nuk shpërqendrohej prej namazit. Kur u ranë më tepër shuplakave, shikoi dhe e pa të Dërguarin e Allahut ﷺ, i cili ia bëri me shenjë, për të qëndruar ku ishte. Ebu Bekri i çoi duart, e falënderoi Allahun dhe u tërhoq mbrapa, derisa u rreshtua në saf. I Dërguari i Allahut ﷺ kaloi përpara dhe ua fali namazin. Pasi e kreu, u drejtua nga njerëzit dhe u tha:

- “O njerëz! Ç'është puna juaj që u rënkeni shuplakave kur ju shqetësuaka diçka në namaz? Rënia e shuplakave është për gratë. Nëse dikush mendon se ka ngjarë diçka në namaz (të imamit), le të thotë “subhanallah”.”

Pastaj iu kthye Ebu Bekrit dhe i tha:

- “O Ebu Bekër! Çfarë të pengoi të faleshe aty (ku ishe) pasi të urdhërova?”

- Nuk i takon të birit të Ebu Kuhafës t'i prijë Pejgamberit ﷺ në namaz, - tha Ebu Bekri.”